[De lezer sla er acht op dat ik omwille van het boeiende gehalte spreek in tegenwoordige tijd ('Keswick is', 'de sprekers worden') terwijl het gaat over de beginperiode van de Keswick Movement. Tegelijk gelden sommige uitspraken ook voor de beweging zoals die vandaag is.]
1. Keswick is niet zomaar een bijbelconferentie, maar een geestelijke kliniek
Op een geestelijke conferentie kun je bijbellezingen verwachten, die als doel hebben de kennis van de aanwezigen te vergroten of hen geestelijk te inspireren. Bij Keswick is dat anders. De lezingen op Keswick hebben een heel bepaald doel, nl. om de aanwezigen te helpen met hun probleem. De kerk zou een marcherend leger moeten zijn, maar zit vol zieke soldaten. De kern van deze ziekte is de zonde. Deze moet in de wortel worden aangepakt. Keswick wil mensen helpen om weer gezond te worden, om in een gezonde toestand van blijvende heiligheid te komen en die te bewaren. Daartoe moet men de ernstige diagnose (de diepte en kracht van de zonde) onder ogen willen komen, en ook de oplossing of het geneesmiddel (Gods voorziening aan het kruis) aannemen.
2. Keswick laat alleen sprekers toe die persoonlijk kunnen getuigen
Het gaat bij Keswick om het hervinden van het geheim van heiliging door het geloof. Men ervaart de kracht van dit geheim wanneer men het ontdekt, en dit ontdekken is een ervaring. Wanneer men niet van deze ervaring kan getuigen, wordt men niet toegelaten om te spreken tijdens een Keswick Convention. Het gaat immers bij dit spreken om anderen warm te maken voor eenzelfde ervaring.
3. Keswick is een plaats van geestelijke eenheid
Boven de tent waar men samenkomt, staat (ook nu nog) met grote letters geschreven ‘All One in Christ Jesus’. Keswick is een interkerkelijke of zo men wilt bovenkerkelijke beweging. Niet de verschillen maar de overeenkomsten worden benadrukt. De sprekers, die evenals de bezoekers uit verschillende denominaties kwamen, wordt gevraagd om alleen over die dingen te spreken waarin men overeenstemt.
4. Het onderwijs bij Keswick heeft een voortschrijdend karakter
De bijeenkomsten van de Keswick Convention kennen een bepaald verloop. Ze werken stapsgewijs ergens naar toe. Er zijn twee hoofdstappen te zien:
1) een negatieve stap: de afwijzing van alle bewuste zonde,
2) een positieve stap: een overgave (surrender) aan Christus voor de vervulling met de Heilige Geest. Deze twee stappen worden over vijf dagen verdeeld.
Gedurende die vijf dagen worden de volgende aspecten ontvouwd.
Op dag 1 gaat het over zonde, in het bijzonder zonde in Gods ogen.
Dag 2 handelt over Gods voorziening voor de zonde. Men benadrukt dat God in Christus’ dood zo beslissend met het probleem van de zonde heeft gehandeld dat de zonde niet meer bron hoeft te zijn van voortdurende moeite.
Op dag 3 komt de toewijding (consecration) van de christen aan bod.
Op dag 4 wordt gesproken wordt over de volheid van de Geest.
Het dienen van de christen komt tijdens de 5e en laatste dag aan de orde.
Dit citaat van Barabas laat goed zien hoe de opbouw van het onderwijs aansluit bij de aannames van de Keswick Teaching:
‘The order of Keswick teaching has been shaped, not by conscious design, but half-unconsciously and without deliberation; because it was observed that there are these successive stages of experience through which believers generally pass who enter into the Spirit-filled life. At the basis of the whole is the conviction that the average Christian life is lacking in real spiritual power, and the belief that God has made it possible for all Christians to live, in the power of Christ’s resurrection, a life of consistent victory and effective service.’ (S. Barabas, So Great Salvation, p. 36; mijn cursivering)
5. De bijeenkomsten van Keswick zijn eenvoudig en sober
De bijeenkomsten van de Convention worden gekenmerkt door eenvoud. De begeleiding van de muziek is eenvoudig. Men streeft niet naar een groot vertoon door inzet van koren e.d.
Ook streeft men niet naar emotionalisme. Er zijn verslagen van bepaalde momenten waarop Gods Geest bijzonder werkzaam was. Wanneer het dan om de emoties gaat die door deze bijzondere aanwezigheid van God worden opgeroepen, zeggen de getuigen dat deze niet centraal stonden en ook niet werden beoogd.
Bijeenkomsten op Keswick
Per conferentiedag zijn er zo’n zes bijeenkomsten. ’s Morgens zijn er op hetzelfde moment twee gebedssamenkomsten – een van algemeen karakter en een voor het zendingswerk.
Hierop volgt de Bijbellezing, die meestal de hele week door dezelfde spreker gegeven wordt. De rest van de dag wordt gevuld door drie bijeenkomsten van een algemeen karakter: één in de morgen, één in de middag en één in de avond. In het begin van de beweging wordt de avondbijeenkomst nog gevolgd door een na-bijeenkomst. Mensen die als gevolg van de toespraken met een bepaalde 'geestelijke zaak' zaten, werden hier geholpen, indien mogelijk met het nemen van een beslissende stap op dat terrein (zonde, toewijding, vervulling).
Naast deze algemene bijeenkomsten zijn er ook bijeenkomsten voor specifieke groepen: jongeren, vrouwen, predikanten, zendelingen. Verder zijn er nog bijeenkomsten die niet door de organisatie worden georganiseerd, maar op initiatief van een groep. Hier komen wel sprekers van de Convention spreken.
Literatuur
Steven Barabas, So Great Salvation. The History and Message of the Keswick Convention, 1952
Geen opmerkingen:
Een reactie posten