Dit boek gaat over verbondenheid. Of gemeenschap. De auteur betoogt dat echte verbondenheid ontstaat wanneer wij Christus beter leren kennen. Hij is het beeld van God. God is een God van verbondenheid, die er vreugde in vindt om samen te zijn, en om samen te brengen.
Deze diepe notie doet mij wel wat. Er is veel vervreemding. Wat hebben wij nog met elkaar? Die vraag leeft in de maatschappij, en er wordt gezocht naar verbindende middelen. Ook in de kerk is het een kwestie. Steeds meer komen mensen tot de ontluisterende conclusie: we zitten hier nu wel met elkaar, maar hebben we elkaar ook werkelijk wat te zeggen?
Dit boek zou ons kunnen helpen. Niet als wondermiddel: even snel lezen, een methode overnemen, en dat was het weer. Maar als richtingwijzer naar Christus.
Onder ons gevoel van vervreemding, achter de pijn van het voelen ervan, borrelt een verlangen naar verbondenheid. Laten we eerst eerlijk onze gevoelens benoemen, peilen wat er werkelijk aan de hand is. Dan pas spreken over de oplossing. En hoe sneller we die zoeken in de richting van Christus en de Geest, hoe beter.
Ik lijd aan vervreemding. Ik verlang naar verbondenheid. Ik geloof in een God die dat waar kan en wil maken. Hier en nu.
Jos Douma, Leven in verbondenheid. De kracht van het kennen van Christus. Kok Kampen, 2006, € 13.40
Zie zijn website.
maandag 25 februari 2008
Leven in verbondenheid
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Bedankt voor een interessante blog
Een reactie posten