Ergens in januari 2012 luisterde ik een lezing van Dr. Sinclair Ferguson over ‘Preaching Christ’.[1] De lezing trof me. Verschillende dingen kwamen binnen.
Allereerst las hij het gedeelte van de Emmaüsgangers (Lukas 24), een gedeelte waar ik een tijd daarvoor ook mee bezig was geweest. Het hart van deze mannen die eerst zo mismoedig waren en twijfelden werd warm en brandend toen zij met Christus spraken op de weg, en toen Hij voor hen de Schriften opende. De Schriften die getuigden over Hemzelf. Ferguson zei dat het centrum van christelijke prediking is dat we Christus prediken. Een open deur. Maar blijkens de praktijk niet zo vanzelfsprekend als het klinkt. Want het is gelijk ook één van de zwaktes in het hedendaagse spectrum van evangelical prediking wereldwijd dat Christus niet centraal lijkt te staan. Het gaat allemaal over dingen rondom Hem, maar het moet om Hem gaan.
Hij sloot deze lezing af door te zeggen dat elke prediker zo zijn eigen gave heeft en last voelt.
‘But there should be no preacher and no individual for whom all the elements of the burden are not tied together with an overwhelming burden to preach Jesus Christ.’ En dit komt doordat we een hart en geest voor de persoon van Jezus Christus hebben. ‘And when we have these two things together: an understanding that it is by seeing Jesus Christ in all the Scriptures that hearts will be strangely warmed as Jesus Christ preaches Himself in the Scriptures, to those who do not know Him and to those who already know Him, that our ministries, like the best ministries in the Christian church, will be ministries known, because they are focused on Christ, centered on Christ, preaching Christ, magnifying Christ, glorifying Christ.’ ‘… Let me say to myself and say it to you: if I’m not doing that in my ministry, what on earth am I doing in the ministry?’
Dit heeft mijn hart inderdaad verwarmd. Ik bleef stil achter met mijn MP3-speler in de hand. De woorden klonken na: een overweldigende last om Christus te preken. Zijn Naam te verkondigen. Ik kon niets beters bedenken dan om te doen. En er zat ook een grote bemoediging in, want Hij was het Zelf die de Schriften ontsloot, en zo het hart van Zijn volgelingen verwarmde. Zo kon het ook. Christus moest verkondigd worden, maar Hij kan ook verkondigd worden! En ik wilde dat doen. Ik geloof dat God me hierdoor heeft aangesproken.
2 opmerkingen:
Zo is het, Gerrit. Ik heb hetzelfde ervaren.
Een reactie posten